Συλλογικό ποίημα Κοντά οι ψυχές κοιμισμένα τρυφερά προσωπάκια φωτιά κύκλος χαίρομαι χαρά χαίρομαι με την χαρά των άλλων. Να μη προδίδω τον… Continue reading “Συλλογικό ποίημα”…
Γράμμα από το μέλλον Αγαπητέ μου πρόγονε, Με λένε Άγγελο και σου γράφω από το 2224. Αν διαβάζεις αυτό το γράμμα, τότε ίσως υπάρχει… Continue reading “Γράμμα από το μέλλον”…
Το ρολόι Κάποτε ήμουν νέο, όμορφο, λειτουργικό. Ήμουνα απαραίτητο εργαλείο της καθημερινότητας των ανθρώπων που ζούσαν και εργάζονταν εδώ. Κανείς δεν περνούσε… Continue reading “Το ρολόι”…
Γράμμα από το 2224 στο 2024 Αγαπητή μου προγονή Ζω σ’ ένα διαφανές θερμοκήπιο. Τα σπίτια είναι κι αυτά διαφανή. Φυτά γύρω μας υπάρχουν ελάχιστα, φυτεμένα… Continue reading “Γράμμα από το 2224 στο 2024”…
Η ομορφιά της κάμπιας Η ομορφιά της κάμπιας βρίσκεται στον πόνο. Τα βαθύτερά της χρώματα είναι τα φτερά της, ζαλίζουν τις βαριές πατημασιές και… Continue reading “Η ομορφιά της κάμπιας”…
Το κόκκινο δέντρο Αμέσως τράβηξε την προσοχή μου…Στεκόταν μόνο του ,αγέρωχο, σε μια μεγάλη, γυμνή από άλλο ίχνος βλάστησης, αυλή ενός παλιού ,επιβλητικού… Continue reading “Το κόκκινο δέντρο”…
Ο αγριογατούλης Ήτανε λέει κάποτε ένας αγριόγατος, που κάπως δεν έμοιαζε με τους άλλους. Είχε μια περπατησιά ανάλαφρη και αγέρωχη ταυτόχρονα, που… Continue reading “Ο αγριογατούλης”…
200 χρόνια ζωή Την ξύπνησε ο πρωινός ήλιος και δυο κοκκινολαίμηδες που ερωτοτροπούσαν στα κλαδιά της. Δεν της άρεσε αυτό. Αυτός ο ήχος… Continue reading “200 χρόνια ζωή”…