Κάμπια

Είναι ένα μεγαλειώδες πλάσμα, αλλά δεν το ξέρει ακόμη. Δείχνει συνεχώς αχόρταγη και αγουροξυπνημένη. Μονίμως έχει τα μαλλιά της καρφάκια. Ατίθασα, άγρια, πεταμένα δεξιά κι αριστερά. Ούτε η λακ ούτε τα τζελ βοηθάνε…

Και το σώμα της είναι γεμάτο τρίχες. Μπλιαχ! Μασάαααει και κιιιινείται τόσο αργά που η κάθε μέρα της φαίνεται τεεεράααστια!

Νιώθει κάτι πόνους, κάτι γίνεται μέσα της, αλλά δεν ξέρει ακόμη τι. Ίσως έχει δυσανεξία στις φυτικές ίνες με τόσες πρασινάδες που τρώει.

Έχει, λέει, ένα όνειρο. Να δει επιτέλους τα χρώματα που κρύβει μέσα της!

Κάνε υπομονή, ψυχή μου! Κάθε πράγμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο, λέει μια παροιμία. Σε μερικές μέρες θα είσαι το πιο τυχερό πλάσμα του κόσμου. Θα ζήσεις έναν θάνατο και μια ανάσταση μαζί. Αχ! Και τότε ποιος σε πιάνει…

Θα καβαλήσεις τις ηλιαχτίδες και τον άνεμο… κι όλη η ομορφιά του κόσμου θα γίνει ένα με σένα!…

Ντίνα