Το κόκκινο δέντρο

Αμέσως τράβηξε την προσοχή μου…Στεκόταν μόνο του ,αγέρωχο, σε μια μεγάλη, γυμνή από άλλο ίχνος  βλάστησης, αυλή ενός παλιού ,επιβλητικού αρχοντικού  της πόλης .Ήταν κόκκινο ,με πολλά μικρά παιχνιδιάρικα φύλλα στο χρώμα του αναμμένου κάρβουνου…. Ήταν πολύ εντυπωσιακό ,ήταν  ΤΟ δέντρο… ήταν μάλλον γεμάτο επιθυμίες! Μεγάλο σε ηλικία, με χοντρό κορμό ,τόσο που δυσκολευόσουν να τον αγκαλιάσεις ,με τα δάχτυλά σου να λαχταρούν την ένωση μεταξύ τους. Κάποια στιγμή καθώς το παρατηρούσα άρχισε μια μικρή ανεπαίσθητη, αργή κίνηση των κλαδιών του,  μου φάνηκαν  σα χέρια που με καλούσαν κοντά. << Ξέρεις γιατί είμαι τόσο κόκκινο; Έτσι διαμαρτύρομαι για τη μοναξιά μου>>,ψιθύρισε ,σα να μην ήθελε ούτε το ίδιο να ακούσει τη φωνή του.<<Σπανίζουν τα δέντρα στις πόλεις και θα ήθελα φίλους, όπως έχουν τα δέντρα του δάσους. Ξέρεις πως κάθε βράδυ χρησιμοποιώ τα κλαδιά που βρίσκονται πιο κοντά στη γη ως πόδια και διανύω πολλά  χιλιόμετρα για να συναντήσω τους φίλους μου ,τα άλλα δέντρα; Πηγαίνω στο κοντινό δάσος να μου πουν τις ιστορίες τους και εγώ να τους πω τις δικές μου. Πηγαίνω κάθε βράδυ για να νιώσω τις χαρές και τις λύπες τους. Το τι έχω ακούσει για θυελλώδεις ανέμους ,καταρρακτώδεις  βροχές ,βροντερούς κεραυνούς και καταστροφικές πυρκαγιές δε λέγεται! Έχω ακούσει βέβαια, και για όμορφες καλοκαιρινές  και χειμωνιάτικες μέρες ,για υπέροχες ανοιξιάτικες μυρωδιές ,για ζεστά φθινοπωρινά χρώματα, για το απαλό αεράκι που τα δροσίζει τις καυτές μέρες του καλοκαιριού, για τις παρέες του δάσους και τις αταξίες τους….>>,μου είπε γεμάτο παράπονο και πίκρα. Σκέφτηκα πώς θα μπορούσα να βοηθήσω.

Μου ήρθαν πολλές σκέψεις ,αλλά γρήγορα κατάλαβα πως μια ήταν η λύση και το αποφάσισα !Θα αγόραζα το σπίτι!!Θα φύτευα πολλά δέντρα ,μικρά και λίγο μεγαλούτσικα! Και το έκανα !Η αυλή του σπιτιού έγινε ένα μικρό δάσος…Και το κόκκινο δέντρο άρχισε σιγά σιγά να χάνει την κοκκινάδά του και να αποκτά ένα βαθυπράσινο φύλλωμα. Το δέντρο βρήκε τον εαυτό του και νόημα στη ζωή του. Δε θα πέθαινε όρθιο ,όπως είχε φοβηθεί….Μερικές φορές σκέφτομαι πως θα ήθελα να γίνω δέντρο και να ζήσω στο δάσος για να ξαναβρώ και εγώ την αναπνοή μου.

Ελένη